"ดอกมะเขือที่โน้มกิ่งลงต่ำ หญ้าแพรกที่อดทน ดอกเข็มที่แหลมคม และข้าวตอกที่สีขาวบริสุทธิ์... สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เพียงแค่องค์ประกอบในพานไม้ที่จัดเรียงมาอย่างสวยงาม แต่คือสัญลักษณ์แทนหัวใจของศิษย์ทุกคนที่ขอน้อมรำลึกถึงพระคุณของ 'ครู'

ในทุกๆ การก้มกราบ คือคำขอบคุณจากก้นบึ้งของหัวใจ สำหรับความทุ่มเท ความอดทน และความเมตตาที่ครูมีให้เสมอมา ขอบคุณที่คอยเป็นแสงสว่างนำทาง เป็นเข็มทิศชี้แนะในวันที่หลงทาง และเป็นบ้านหลังที่สองที่ปลอดภัยสำหรับพวกเรา

วันนี้... ศิษย์ขอน้อมนำพานดอกไม้มากราบแทบตัก เพื่อแทนคำมั่นสัญญาว่าจะเป็นคนดี และก้าวเดินต่อไปในเส้นทางที่ครูได้ตั้งใจปูไว้ให้อย่างงดงามที่สุด

ศิษย์มีครู... จึงมีวันนี้